تو می گفتی

روزی که نگاه تو قلبم و بیمار می کرد

روزی که چشمای تو وجودم و زار می کرد

تو فقط سرفه ای کردی و من خندیدی

ندونستی تب تو منو چه تب دار می کرد

تو من ومست می خواستی واسه در بدریت

ندونستی بوسه هات من و رو چه هوشیار می کرد

اگه توی بستر دست تو خوابم می گرفت

ندونستی نفسات من رو چه بیدار می کرد

اگه که نجابتت قلب من و پاک می کرد

ندونستی که چشات منو چه بی عار می کرد

تو می گفتی قشنگی صورتت مثل گل

ندونستی گل روی تو منو خار می کرد

نمی دونی که تو قلب منو پر خون کردی

نمی دونی که تو جسم منو داغون کردی

تو می گفتی توی زندگی فقط با من باش

نمی دونی که تو زندگیم و ویرون کردی

تو می گفتی توی زندگی برام دلسوزی

تو می گفتی واسه من طراوت هر روزی

تو می گفتی توی زندگی با من می سازی

ندونستم عاقبت زندگیم و می سوزی

تو می گفتی که دلت عاشق دل پاک می خواد

تو می گفتی که دلت سینه ی غمناک می خواد

تو می گفتی و منم فقط نگات می کردم

همه غرورم و محو لبات می کردم

کاش می شد که یک تنه از عشق تو دل بکنم

کاش می شد واسه همیشه من رهات می کردم

                                                       فروردین81